یک لیوان کاغذی کوچک به نام شیائوکی

فنجان شیائوچی بلافاصله با احتیاط به سمت منبع آبیاری نزدیک دوید. او با بدنش تا جایی که می‌توانست آب را پر کرد و سپس با احتیاط آن را به افراد نیازمند رساند. او از کمک به همه دریغ نمی‌کند، تشنگی را با آب خودش برطرف می‌کند، آتش را خاموش می‌کند، تمیز می‌کند و غیره. مردم تیم نجات روستای کوچک، شجاعت و سخت‌کوشی بی شیائوچی را دیدند و از فداکاری او بسیار سپاسگزار بودند. آنها بی شیائوچی را به عنوان یک قهرمان روستا می‌دانند و او را به عنوان شجاع‌ترین لیوان کاغذی ستایش می‌کنند. با فروکش کردن تدریجی سیل، بی شیائوچی به کابینت بازگشت. لیوان‌های کاغذی دیگر پر از ستایش او بودند و فکر می‌کردند که او واقعاً شگفت‌انگیز است.

از آن زمان، همه آنها به بی شیائوکی احترام می‌گذاشتند و او را می‌پرستیدند. از آن زمان به بعد، بی شیائوکی بسیار مغرور و شاد شده است. او می‌داند که اگرچه او یکلیوان کاغذی، او می‌تواند از قدرتش برای کمک به افراد بیشتری استفاده کند. او معتقد است تا زمانی که هر کسی نقاط قوت و ویژگی‌های خود را پیدا کند و قلب خود را وقف انجام کارهای خوب برای دیگران کند، دنیا جای بهتری خواهد بود. از آن روز به بعد، بی شیائوچی در روستا فعال بوده و به همه نیازمندان کمک می‌کند. داستان او در سراسر روستا پخش شد و مردم از مهربانی و شجاعت او قدردانی کردند.

این افسانه به ما می‌گوید که اگرچه لیوان‌های کاغذی معمولی به نظر می‌رسند، اما انرژی و قدرت بی‌نهایت دارند. هر یک از ما می‌توانیم از آن بیاموزیم که تا زمانی که از نقاط قوت خود استفاده کنیم و با قلب خود به دیگران کمک کنیم، می‌توانیم مانند لیوان شیائوچی قهرمان شویم.